Geloofsgesprek
Omdat het doel van deze pagina voor mij tweeledig is (iets over mij persoonlijk vertellen, maar ook een beeld geven van het seminarie zodat toekomstige seminaristen zich een beeld zouden kunnen vormen), wilde ik wat vertellen over deze dag.
Dinsdag is een vrij rustige dag wat lessen aangaat: we hebben alleen Geschiedenis van het Oude Testament dat op buitengewoon geanimeerde wijze – en met de nodige humor – gegeven wordt door onze conrector Filip de Rycke. Eigenlijk worden de verhalen uit de bijbelboeken (Koningen, Kronieken, Ezra, Nehemia, Jesaja, Jeremia, Ezechiel en wat kleine profeten) op chronologische wijze geordend tot de geschiedenis van het volk van Israël, al dan niet gestaafd met geschiedkundige bronnen buiten de Bijbel. Een boeiend vak, vind ik, althans.
Vervolgens ben je zo’n dag toch bezig met gebed (lauden, H. Mis aanbidding, korte meditatie en vespers). Zelf heb ik een seminarist nog geholpen met Latijn en heb ik om mijn tandarts-rekeningen te kunnen betalen zelf aan een meisje op 4 Havo nog bijles economie gegeven. Daar ben ik ook enige tijd mee bezig geweest om voor te bereiden (lekker buiten in de zon). ‘s Avonds had ik na het eten mijn les Frans van diaken Hermans en vervolgens het geloofsgesprek, dat eens per kwartaal terugkomt.
Dit gesprek staat onder de leiding van onze part-time inwonende priester (pastoor) Ron van der Hout, die op dit moment aan het doctoreren is op iets (vast wel belangrijks) uit het boek Zacharia. Hij weet dit op een goede manier te doen – er is ruimte voor gebed en hij laat duidelijk iedereen aan het woord. De hele ‘filosofie-cours’ (wel 5 mensen) was aanwezig. Vandaag ging het over hoe we de priesterwijding, de eerste Mis van Phuc en de Maria-bidtocht door Den Bosch beleefd hadden en kwam zijdelings (het gebrek aan) de spiritualiteit op het seminarie aan bod. Tot slot hebben we het nog gehad over waarom sommige seminaristen een toog willen dragen, de voors en tegens ervan en hebben we geluisterd naar elkaars mening hierover.
Eigenlijk kan ik niet al teveel zeggen over de inhoud van de gesprekken, om zo het vertrouwen niet te schaden dat anderen in je stellen… een eigenschap die superbelangrijk is voor (aankomende) priesters! Toch wil ik dit gesprek wel even noemen: het is goed dat het er is, dat je even een moment hebt om naar elkaar te luisteren buiten persoonlijke gesprekken om. Je staat even stil om iets van jezelf te delen en vooral om iets van de ander te ontvangen. Je komt er zo achter dat de ander toch eigenlijk een heel bijzonder mens is, en bij jezelf kom je erachter hoeveel dat voor jou betekent om hem zo te mogen ontvangen!
Share Your Thoughts
Leave a comment to contribute to the discussion
To let us see what you look like, get a gravatar.