Inkledingen in Paray-le-Monial
Ik loop al weer wat achter vanwege Internetproblemen, maar ik wil toch nog iets vertellen over afgelopen weekend. Samen met mede-seminarist Matthijs van Dorp en een oude kennis van ons, Soe Hin, ben ik afgelopen weekend afgereisd naar Paray-le-Monial, waar eind 17e eeuw de Heilig Hart devotie ontstond door openbaringen van de Heer aan de H. Margareta-Maria Alacoque. Hieronder een afbeelding van de 12e eeuwse basiliek daar:
De reden voor onze korte pelgrimage tijdens het pinksterweekend was de inkleding van een vriend en oud-leerling van mij Thomas van den Elshout, die nu als broeder Johannes-Pio ingetreden is bij de Broeders van Sint Jan. Ongeveer tien jonge mannen zijn samen met hem in het noviciaat begonnen, en 11 anderen deden dat weekend hun eeuwige geloften. Ik moet je zeggen, ik weet niet wat ik allemaal heb meegemaakt daar – zoveel genade in een keer ontvangen…
Je bent je op zo’n moment heel erg bewust dat er mensen zijn die een toewijding gaan doen aan God. Mijn oud huisgenoten uit de tijd dat ik bij de broeders woonde (en die ik nu voor het eerst in habijt weerzag), Jonas Kislich en Guillaume Bessières, waren er ook. Ze heten nu broeder Immanuel en broeder Jean-Seraphim. Jonas – die idioot – sprong me vanuit het niets achter op de rug! Ja, mensen, ook wij religieuze lui doen zulke gewone dingen! 
Als je daar bent, komen mensen naar je toe: wil je bidden hiervoor, wil je bidden daarvoor? Ik kan je niet zeggen hoe geweldig het is dat mensen je hun moeilijkheden toevertrouwen! Daarnaast zijn er ook mensen die je in hun vreugde willen laten delen, zoals een bevriende broeder die binnenkort diaken wordt gewijd en gewoon met me wilde delen hoe hij dat beleeft. Het is niet niets: wij kunnen er zes jaar bewust naar toeleven, zij horen het en liggen binnen enkele maanden op de mat!
Maandags op de terugweg zijn we natuurlijk gestopt bij Domremy-la-Pucelle, waar Jeanne d’Arc geboren is. Gelukkig heb ik mijn twee reisgenoten bereid gevonden om daar halt te houden en we hebben er vijf uurtjes doorgebracht. Het kerkje waar ze gedoopt is, is nu eindelijk in de tweede fase van restauratie. Broeder Axel was bereid om ons even te laten zien hoe de afgesloten kerk er nu van binnen uitzag. Werkelijk ongelovelijk: de banken, beelden, altaarstenen, etc. zijn er nu allemaal uit. De muren zijn werkelijk schitterend glad en wit geworden, wat het donkere kerkje wat lichter maakt. Alles ziet er heel goed uit, en we hebben bij het doopvont waar Jeannette gedoopt is, kunnen bidden. Daarnaast hebben we de bron bezocht die in de tijd van Jeanne al bestond, de schiterende basiliek (zie foto hieronder) en het winkeltje waar Cécile, een vriendin van Donum Dei, werkt. Zij gaat binnenkort Zuid-Frankrijk af om gevangenen te bezoeken. Bid alsjeblieft voor haar reis, want het is ongelooflijk belangrijk apostolaat!
Zo, dat was het weer Morgen meer over de wijding van mijn mede-seminarist Phuc!
2 Responses to “Inkledingen in Paray-le-Monial”
Share Your Thoughts
Leave a comment to contribute to the discussion
To let us see what you look like, get a gravatar.
Hi Sebastiaan,
verrassend om een verslag te lezen over onze trip naar Paray Le Monial!!!
Dat terwijl ik op zoek was naar de juiste spelling van je achternaam om je uit te nodigen voor mijn bruiloft.
Leuk!!!
Tot de 24-ste juni?
Gr.
Soe Hin
hey grapjas
toevallig net als soehin ben ik op zoek geweest naar jou omdat ik nooit iets van je hoor.
ik heb de samenvatting gelezen en ik zie er helemaal niets in over de familie van Johannes-Pio, waaronder ik dus ( zijn broer;)) hoe zij het beleeft hebben.
maar goed ik was aan het zoeken naar een foto van mijn geliefde broer. en ik kom jou tegen dat is toch wat.
laat alsjeblieft wat van je horen
groeten michaël